برآشوبید ای تندرها !
ببارید ای باران ها !
مکّرر...
هوا را روشن کنید، آذرخش ها!
مگر می توانید
راه را بر دخترکی بربندید
که راهی ِ کوی یار است؟!!!
...
به رسم سالهای سرد و اندوه بر بالینت رسیدیم...
* * *
برف سنگ مزارت را سپید، به رنگ دلت کرده بود...
با دستانی بی رمق، سراسیمه همه را کناری زدم،
از چشم هایم قطره قطره شعر می ریخت روی صورت ماه نشانت...
مادر و پدر کمر خم کرده ، تو را بوسیدند،آرام مثل کودکی هایت!!!
صدای حزن آلود روضه خوان بلند شد:
" قُل اِنَ الموت الذی تَفّرُونَ منه فاِنّهُ ملاقیکُم..." (۱)
گلبرگ های رنگین آغشته به گلاب، کنارت آرام گرفتند...
شعله های شمع در دستان باد، بی قراری می کردند مثل دل من!!!
دانه های گندم برایت پاشیدم تا کبوتران گردن سبز جای خالی مارا پر کنند و برایت آیه عشق بخوانند...
¤ ¤ ¤
برادرِم،
تو را آرامش ابدی ست
مرا بی قراری ازلی...
حامی ِ روزگارم باش!!!
(۱) سوره جمعه،« بگو عاقبت مرگی که از آن میگریزید شمارا البته ملاقات خواهد کرد.»
...
مرا به خودت برسان
به خودم./
تمام خورشيدها
هرچند به رود رساندند مرا
اما،
دريغ
چند سنگ ريز
مرا به خودم نمي رسانند!
...
مرا به خودت برسان...
...
من در اين آمدن و رفتن ها
پي چيزي هستم ؛
پي نوري شايد
پي عشقي...شوري...پي"اويي" شايد...
پي آن ستاره ي مهتابي
كه دلم را مي پراند تا آبيِ روشن خيال...
مي برد تا روياي قصه اي بي زوال...
در كنج اتاقم،
در دل شبهايم ... در ميان سكوت لبهايم
هر دم مي جويم آن ستاره را...
* * *
نكند باد بيايد و ببرد از يادم؟!
نكند مسخ شوم در پايش؟!
نكند خواب بمانم لحظه ديدارش؟!
نكند...؟!!!
دانشگاه/كلاس تاريخ تفكر...
گاهی آفتابست و گاهی مهتاب...
پلی بسازیم تا گذر کنیم از آن...
برسیم به زلال آبی آسمان...
مرداد 1386
خرداد 1386
فروردین 1386
آذر 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
